Προσμονή

Ζωγραφίζει στο τζάμι η ώχρα

Του λαμπτήρα νατρίου στο δρόμο

Τον υγρό ψυχισμό μου

Μια σταγόνα ολισθαίνει και μ’ έλκει

Διαρκώς προς τα κάτω

Δεν μπορώ να φρενάρω

Κι ένα δαίδαλο σχήμα

Της βροχής ακουαρέλα

Σαν χοάνη με πίνει

Κι όλο σκέφτομαι εσένα

Καθώς λιώνω και φεύγω

Στου νερού την πορεία

Ατολμία

Μες στη βροχή που γήτεψες να αρχίσει

Κοίταξες προς τον ουρανό

Και ξέβαψαν τα μάτια σου

Και τα σε στάση ικεσίας χέρια σου αποσυντέθηκαν

Κι έμεινες στήλη άλατος στην αλυκή του χρόνου

Ποιος ανεμοστρόβιλος μας πήρε και μας σήκωσε κι αλλάξαμε κατεύθυνση προς το Μεσαίωνα;

Το παλιό κτίριο στη Λήδρας...

Βγήκαν πριν από λίγο κάποιοι απλοί πολίτες στην τηλεόραση να υπερασπίσουν την αστυνομία, για την γκαγκστερική της έφοδο στο κτίριο της οδού Λήδρας, όπου ανακαλύφθηκε η τεράστια ποσότητα του 1 (ενός, one, uno, une, ein) γραμμαρίου μαριχουάνας!

Θα περιμένω πάντως να ακούσω και τη συνέχεια αυτής της ιστορίας: δηλαδή κατά πόσο είχε το δικαίωμα (ένταλμα ή κάτι τέτοιο) η αστυνομία να κάνει αυτή την έφοδο, πολύ περισσότερο που στο τέλος δεν βρήκε τίποτα το κατά νόμον επιλήψιμο, παρά μόνο κατηγόρησε τους εκεί παρευρισκόμενους ότι ... επιτέθηκαν εναντίον των αστυνομικών.

Αυτές τις επιθέσεις εναντίον αστυνομικών τις έχουμε ξανακούσει πολλές φορές. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το βίντεο με εκείνο το μπουλούκι από αστυνομικούς να "λαχτοπατούν" στο πεζοδρόμιο δύο νεαρούς, τους οποίους μετά κατηγόρησαν για ... επίθεση κατά αστυνομικών οργάνων! Αν δεν υπήρχε το βίντεο, είμαι σίγουρος ότι πάλι αρκετοί καλοί και σεβαστοί συμπολίτες μας θα έβγαιναν στις τηλεοράσεις για να κατακεραυνώσουν τους δύο νεαρούς που έδερναν τα καημένα τα όργανα...

Στο μεταξύ η όντως εγκληματική δραστηριότητα στην Κύπρο ολοένα και μεγαλώνει και γιγαντώνεται, με μια αστυνομία ανίκανη να την αναχαιτίσει κι ας μην πει κανείς ότι δεν αφήνουμε την αστυνομία να κάνει τη δουλειά της διότι ΔΕΝ είναι δουλειά της αστυνομίας να κάνει ντου στα στέκια ανθρώπων με διαφορετικές απόψεις από αυτές του κατεστημένου.

Η αύξηση των μεταναστών...

Το συναφές θέμα της αύξησης των ξένων μεταναστών στην Κύπρο και η συγκέντρωσή τους σε "γκέτο", είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο που πρέπει να αντιμετωπιστεί με ορθή και επιστημονική προσέγγιση από μέρους του κράτους και πάντοτε έχοντας στο μυαλό μας ότι είμαστε άνθρωποι κι έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους.

Η αποτυχία της πολιτείας να διαχειριστεί τις κοινωνικές εξελίξεις των τελευταίων 10 - 15 ετών σ' αυτό τον τόπο, την ραγδαία αύξηση των ξένων που έρχονται νόμιμα ή παράνομα στην Κύπρο καθώς και την παράλληλη αύξηση της παραβατικότητας, έχει καταστήσει την κυπριακή κοινωνία ευάλωτη στην κούφια και παραπλανητική επιχειρηματολογία ρατσιστικών και εξτρεμιστικών ομάδων και μεμονωμένων ατόμων, που διασπείρουν ιδέες και φοβίες ξένες ως προς το ήθος και τις παραδόσεις των Κυπρίων.

Η κυπριακή κοινωνία έχει κάνει ένα θλιβερό πισωγύρισμα τα τελευταία χρόνια. Είναι σαν να πέσαμε σε ανεμοστρόβιλο που στο πέρασμά του μας άλλαξε κατεύθυνση και αντί να βαδίζουμε μπροστά, να εξελισσόμαστε και να αποκτούμε ολοένα και πιο πολλές πολιτισμικές παραστάσεις και αξίες, βαδίζουμε ατάραχοι, ανύποπτοι και οπωσδήποτε αποπροσανατολισμένοι προς τον ΜΕΣΑΙΩΝΑ!

Φτερούγισμα

Στίχοι για το ομώνυμο τραγούδι, που διαγωνίστηκε στο διαγωνισμό του ΡΙΚ για την επιλογή του τραγουδιού της Κύπρου στο Διαγωνισμό της Eurovision, το 1998.

Μουσική: Γιώργος Καλλής
Στίχοι: Κωνσταντίνος Οδυσσέως
Ερμηνεία: Άλεξ Παναγή, Μάρλεν Αγγελίδου.

Ουράνια μουσική
Στα γαλάζια της πέπλα χόρεψες
Με τ' αστέρια στα μαλλιά.

Πελάγη του φωτός
Στη χρυσή τους αυγή βυθίστηκες
Στων θεών την αγκαλιά.

Στ' ονείρου το νησί
Σε ποτίσαν της λήθης το κρασί
Και τ' αμίλητο νερό.

Και πριν σε ξαναδώ
Σαν μικρό πουλί σκορπίστηκες
Στον ανέμων το χορό.


Λευκοί ναοί με το άπλετο φως
Που έκτισ' ο έρωτας
Και φτερουγίζουν πουλιά της φυγής
στην ανάσα της βροχής
που σε πήρε νωρίς.
Εκεί θα προσεύχομαι να ξαναρθείς.

To πιο γλυκό χαμόγελό σου...

Οι στίχοι για το τραγούδι των τίτλων της τηλεοπτικής σειράς ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ - ΑΝΤ1 2009

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΣΤΟ YOUTUBE

Μουσική: Μιχάλης Ρούσος
Στίχοι: Κωνσταντίνος Οδυσσέως
Ερμηνεία: Δήμητρα Μαστορίδου

Τη νύχτα που μ' αγάπησες βούλιαξε το φεγγάρι
Κι έγινε μες στα μάτια σου λευκό μαργαριτάρι.
Σ' αρνήθηκα και μ' άρπαξαν πελάγη της αβύσσου
Αιώνες στην αλμύρα τους γυρεύω το φιλί σου.

Τη νύχτα που μ' αγάπησες δεν βγήκανε τ' αστέρια
Ήταν τα μάτια μου φωτιά τα λόγια μου μαχαίρια.
Σ΄αρνήθηκα και πέταξες με τα φτερά σπασμένα
Και ζω μες σε χαλάσματα και σ' όνειρα χαμένα.

Κι απόψε την πανσέληνο θ' αναζητώ το προσωπό σου
Στη νύχτα που σκορπίστηκε το πιο πιο γλυκό χαμόγελό σου.

Κι απόψε στην πανσέληνο πλανιέμαι στ΄ όνειρό σου
Στην ερημιά που σβήστηκε το πιο γλυκό χαμόγελό σου.

Μυστική αγάπη

Μυστική μου, ασέληνη θλίψη
και αγάπη εσύ που γελώντας
ραίνεις με χρώματα, φως, μελωδίες,
ιριδισμούς μιας υπεροχης θέας,
μιας ωστόσο ανοιξης τόσο αναπάντεχα μακρινής
ντροπαλής και θλιμμένης
μιας αιώνιας νεφέλης τόσο πολύ πυκνής
τόσο πολύ απέραντης.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΟΥ

Τραγούδι τίτλων της σειράς:
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΟΥ
ΑΝΤΕΝΝΑ (Κύπρος)
Στίχοι: Κωνσταντίνος Οδυσσέως
Μουσικη: Hany Kauam
Ερμηνευτής: Γιώργος Παπαδόπουλος

Σ' αγαπώ και μαζί σου ξαναζώ
Μ' αγαπάς κι ονειρεύομαι, πετώ
Σαν πουλί στο γαλάζιο ουρανό

Μ' αγαπάς κι έχω δύναμη να πω
Ότι ζω μόνο για να σ' αγαπώ
Και παλεύω κι αντέχω και νικώ

Για την αγάπη σου θα πολεμήσω
Κι όλες τις μάχες μου θα τις κερδίσω
Και τις πληγές μου όλες θα γιατρέψω
Μ' έχεις κάνει εσύ να πιστέψω

Σ' αγαπώ και μαζί σου ξαναζώ
Μ' αγαπάς κι ονειρεύομαι, πετώ
Στο μεγάλο ταξίδι που με πας
Σ' ένα κόσμο που φτιάχτηκε για μας

Μ' αγαπάς κι έχω δύναμη να πω
Ότι ζω μόνο για να σ' αγαπώ
Και παλεύω κι αντέχω και νικώ

Σαν παιδί παίζω, τρέχω και γελώ
Μ' αγαπάς κι είναι τόσο αληθινό
Ό,τι ζω και πιστεύω και ζητώ

Με προσέχεις, με νοιάζεσαι, με πας
Στα ταξίδια του νου και της καρδιάς
Μου χαρίζεις τα πάντα, δίχως κάτι να ζητάς

Για την αγάπη σου θα πολεμήσω
Κι όλες τις μάχες μου θα τις κερδίσω
Και τις πληγές μου όλες θα γιατρέψω
Μ' έχεις κάνει εσύ να πιστέψω

Σ' αγαπώ και μαζί σου ξαναζώ
Μ' αγαπάς κι ονειρεύομαι, πετώ
Στο μεγάλο ταξίδι που με πας
Σ' ένα κόσμο που φτιάχτηκε για μας

Μ' αγαπάς κι έχω δύναμη να πω
Ότι ζω μόνο για να σ' αγαπώ
Και παλεύω κι αντέχω και νικώ

Σ' αγαπώ
Σ' αγαπώ

Για την αγάπη σου εγώ θα ζήσω
Κι όλες τις μάχες μου θα τις κερδίσω
Γιατί, αγάπη μου, για σένα ζω
Μόνο για σένα ζω
Αγκάλιασέ με σφιχτά

Μ' αγαπάς κι έχω δύναμη να πω
Ότι ζω μόνο για να σ' αγαπώ
Και παλεύω κι αντέχω και νικώ

Για την αγάπη σου θα πολεμήσω
Για πάντα μέσα σου θέλω να ζήσω