ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΝΤΑΙ ΤΟ ΑΙΣΧΟΣ...

Θεωρώ τον κομμουνισμό τη δεύτερη μεγαλύτερη ντροπή του 20ου αιώνα μετά το ναζισμό/φασισμό, όμως το να δέρνει ένας μπρατσαρας ναζί μια κομμουνίστρια ΓΥΝΑΙΚΑ είναι το ίδιο σαν να δέρνει τη αδελφή μου.

Με αφορμή την ανακοίνωση με την οποία το ΕΛΑΜ υποστηρίζει τον μπρατσαρά που έδειρε μια γυναίκα, αναρωτιέμαι: οι (λίγοι ευτυχώς) νεαροί που υποστηρίζουν το ξεκάθαρα πια ταυτισμένο με την Χρυσή Αυγή ΕΛΑΜ… 

• Έχουν υπόψη τους τη διαφορά του ελληνικού πατριωτισμού από τον ναζισμό; 

• Έχουν υπόψη τους ότι ο ναζισμός πριν από 70 χρόνια προκάλεσε ένα πόλεμο που σκότωσε δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους; 

• Έχουν υπόψη τους ότι οι ναζί έκαψαν ολόκληρα ελληνικά χωριά; Ότι στη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής οι Έλληνες πέθαιναν στους δρόμους από την πείνα; Πώς οι ΕΛΑΜίτες συνδυάζουν στο νου και στη συνείδηση τους τον ελληνικό πατριωτισμό με τον φονιά των Ελλήνων και εκατομμυρίων άλλων Αδόλφο Χίτλερ τον οποίο ο αρχηγός της Χρυσής Αυγής Μιχαλολιάκος έχει εκθειάσει σε κείμενά του ως «μεγάλο οραματιστή»; 

• Έχουν υπόψη τους ότι οι ναζί σφετερίστηκαν και μαγάρισαν αρχαιοελληνικά σύμβολα για να προσδώσουν μεγαλοπρέπεια σε μια ιδεολογία διαμετρικά αντίθετη με τον ανθρωποκεντρικό και γνήσια δημοκρατικό ελληνικό πολιτισμό; Αντιλαμβάνονται οι νεαροί του ΕΛΑΜ ότι ο ναζισμός ουσιαστικά ΚΑΤΑΡΓΕΙ τον Ελληνικό πολιτισμό;

Αλλά κι αν ακόμα δεχτούμε ότι οι ύμνοι προς τον Χίτλερ του Μιχαλολιάκου και της Χρυσής Αυγής ήταν μια … παρεξήγηση, το «εγέρθητι» και ο ξυλοδαρμός μιας γυναίκας μπροστά στα έκπληκτα μάτια της ανθρωπότητας ολόκληρης, δεν σημαίνει κάτι; 

Όταν ένας άντρας γυμνάζεται για να έχει ωραίο σώμα αλλά δέρνει τις γυναίκες, αυτό φανερώνει και ταυτόχρονα υποκρύβει πολλά, από τη σεξουλικότητά του μέχρι τις πολιτικές πεποιθήσεις και την ιδεολογία που πρεσβεύει. Ένας πραγματικός άντρας δεν δέρνει μια γυναίκα επειδή τον προκάλεσε λεκτικά! Διότι ναι, προκλήθηκε ο τυπάς αυτός και πολύ μάλιστα. Όμως ΠΟΤΕ δεν συμπεριφέρεται έτσι ένας πραγματικός άντρας πολύ περισσότερο όταν είναι και πολιτικό πρόσωπο. 

ΥΓ.: Για να καλύψω πλήρως το θέμα σημειώνω και τα εξής:

ΔΙΑΦΩΝΩ κάθετα με την κοσμοθεωρία που υποστηρίζει και διαλαλεί η Λιάνα Κανέλη. Την θεωρώ εξίσου με τον εθνικοσοσιαλισμό ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ. Τα έργα των κομμουνιστικών καθεστώτων τα είδαμε σε όλο τους το μεγαλείο στις πρώην ανατολικές χώρες τα βλέπουμε και σήμερα στο ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΟ καθεστώς της Β. Κορέας και αλλαχού. Οι κομμουνιστές καπηλεύτηκαν και σφετερίστηκαν τον κόπο του απλού εργάτη, του απλού οικογενειάρχη, τον εξαπάτησαν και τον εκμεταλλεύτηκαν με τον χειρότερο τρόπο για να καλοπερνά η νομεγκλατούρα (η ελίτ του Κόμματος) και να βιώνουν εκατομμύρια ανθρώπων την ανέχεια και τη φτώχεια. Ο κομμουνισμός (σαν φύσει αντιδημοκρατικό και καθαρά ολοκληρωτικό καθεστώς) δίωξε ανθρώπους του πνεύματος και έστειλε εκατομμύρια άλλους ανθρώπους στο θάνατο (κυρίως επί Στάλιν) και στην εξορία. Για μένα οι μεγαλύτερες ντροπές του 20ου αιώνα υπήρξαν ο ναζισμός/φασισμός και ο κουμμουνισμός. Δεν υπερασπίζομαι βέβαια από την άλλη ούτε τον ωμό και κυνικό καπιταλισμό. Υπερασπίζομαι ένα πραγματικά κοινωνικό κράτος, στο οποίο το δημόσιο χρήμα θα διατίθεται πρωτίστως για την ευημερία του λαού και όχι για να πληρώνεται μια υδροκέφαλη κυβερνητική μηχανή και τα υπόλοιπα να τα τρώνε οι διεφθαρμένοι κρατούντες. 

ΔΙΑΦΩΝΩ με την Ρένα Δούρου και τον ΣΥΡΙΖΑ. Τους θεωρώ ψεύτες έως και απατεώνες, με την έννοια ότι προσπαθούν με λαϊκίστικες, ανεδαφικές και μη εφαρμόσιμες θέσεις να εξαπατήσουν το λαό και να υφαρπάξουν τη ψήφο του. Η μεγαλύτερή τους τιμωρία θα είναι όταν θα καταλάβουν την εξουσία. Διότι εκεί, είτε που θα καταστρέψουν τελείως την Ελλάδα και θα οι Έλληνες θα τους καταριούνται για πολλά χρόνια, είτε που θα ΑΛΛΑΞΟΥΝ τις θέσεις τους για να σώσουν την Ελλάδα, οπότε θα αποκαλυφθεί η απάτη.

Πότε και πώς θα θεραπεύσουμε τον καρκίνο που κατατρώει τα σωθικά της πατρίδας μας;

Όταν πριν από 20 χρόνια παραιτήθηκα από τη μόνιμη θέση δασκάλου που κατείχα και εγκατέλειψα το δημόσιο, το έκανα για 3 βασικούς λόγους:

•  Γιατί ήθελα να κάνω στη ζωή μου εκείνο που μου άρεσε.

• Γιατί απογοητεύτηκα από ένα εκπαιδευτικό σύστημα που μετέτρεψε τα παιδιά σε πειραματόζωα των νεοφώτιστων με δοκτοράτα επιθεωρητάδων και άλλων ταγών της κυπριακής εκπαίδευσης, ένα σύστημα που μετέτρεψε την εκπαίδευση της Κύπρου σε εκπαίδευση των μετρίων, που περιόρισε τις προοπτικές και εν τέλει μετρίασε τις επιδόσεις  ακόμη και των μαθητών εκείνων που ήταν πραγματικά  άριστοι. Το να ξεχωρίζει κανείς θεωρήθηκε … ανάρμοστο σε μια κοινωνία ίσων! Καταργήθηκαν οι βαθμολογίες, καταργήθηκε ο συναγωνισμός, ακόμη και στα αθλήματα!  Αλλά σε μια κοινωνία στην οποία οι μέτριοι κυβερνούν και οι άριστοι παραγκωνίζονται ή στην καλύτερη περίπτωση ισοπεδώνονται μαζί με τους μέτριους, ποια άλλη φιλοσοφία θα περίμενε κανείς να επικρατήσει;

•  Γιατί δεν ήθελα να με αξιολογούν και να με ισοπεδώνουν ή το χειρότερο να με απαξιώνουν οι μέτριοι και οι ανίκανοι. Να αποφασίζουν για την επαγγελματική μου ανέλιξη  εκείνοι που κατάφεραν να ελιχθούν και να ανελιχθούν μέσα σε ένα διεφθαρμένο γενικά πολιτικό σύστημα και να αναρριχηθούν σαν γυμνοσάλιαγκες (κυπριακά «βουρβουλλάες») έρποντας και λείχοντας. 

Δεν θέλω να μηδενίσω τα πάντα. Υπάρχουν και ικανότατοι ανάμεσα σε αυτούς που καταφέρνουν να ανέβουν. Αλίμονο αν δεν υπήρχαν. Θα είχαν ισοπεδωθεί τα πάντα. Όμως το σύστημα έχει καταφέρει να επιβάλει τους μέτριους και συνήθως αυτοί, οι μέτριοι, έχουν τον τελευταίο λόγο στη διαμόρφωση του συστήματος, αυτού του διεφθαρμένου συστήματος που αναπαράγεται όπως μια μάζα καρκινογόνων κυττάρων και  διαρκώς εξαπλούται,  ολοένα και πιο πολύ, πάνω και μέσα στον κοινωνικό μας ιστό.

Τα φαινόμενα τα αναξιοκρατίας, της ιδιοτέλειας, της «κουμπαροκρατίας» και γενικά όλα εκείνα τα φαινόμενα μιας πολιτιστικά υπανάπτυκτης κοινωνίας ήταν φυσιολογικό να χαρακτηρίζουν την κυπριακή κοινωνία στο παρελθόν. Σήμερα όμως αποτελούν ένα απαράδεκτο αναχρονισμό, ένα καρκίνο μέσα στον οργανισμό αυτής της χώρας, που δεν την αφήνει να ανοίξει τα φτερά της, να προοδεύσει και να προκόψει.

Η Κύπρος πρέπει να πάει μπροστά. Η σημερινή πολιτική ηγεσία απέτυχε κι αυτό είναι ολοφάνερο από την ανάστροφη πορεία που έχει πάρει η πατρίδα μας τα τελευταία χρόνια σε όλους τους τομείς. Πρέπει να υπάρξει ένα νέο όραμα. Βασισμένο σε πανανθρώπινες αρχές και αξίες, με ειλικρινή διάθεση αυτές οι αξίες να εφαρμοστούν και στην πράξη και όχι μόνο στα λόγια.

Η ιδιοτέλεια, το ρουσφέτι και το «φάτε να φάμε», είναι νοοτροπίες που πρέπει να εξαφανιστούν, πρώτα και κύρια στο επίπεδο της πολιτικής μας κουλτούρας που θα αναδείξει τους μελλοντικούς μας ηγέτες. Διότι από εκεί ξεκινούν όλα. Οι λαοί καθοδηγούνται από τους ηγέτες τους και δυστυχώς η παιδεία ενός λαού δεν είναι ποτέ άσχετη με την πολιτική του κουλτούρα. Ασφαλώς υπάρχει μια αμφίδρομη διαδραστική σχέση λαού και εξουσίας στην  διαμόρφωση της κουλτούρας μιας χώρας, αλλά θεωρώ ότι οι ηγέτες έχουν την καθοριστική συμβολή στην τελική διαμόρφωση της.  Όταν λοιπόν οι αρχές και αξίες απουσιάζουν από το σύστημα της εξουσίας,  το παράδειγμα που κατεβαίνει προς τη βάση διαμορφώνει ανάλογα και τη νοοτροπία του λαού.  Ας μην ξεχνάμε εξάλλου και τη σοφή παροιμία: «το ψάρι βρομάει από το κεφάλι». 

Προσμονή

Ζωγραφίζει στο τζάμι η ώχρα

Του λαμπτήρα νατρίου στο δρόμο

Τον υγρό ψυχισμό μου

Μια σταγόνα ολισθαίνει και μ’ έλκει

Διαρκώς προς τα κάτω

Δεν μπορώ να φρενάρω

Κι ένα δαίδαλο σχήμα

Της βροχής ακουαρέλα

Σαν χοάνη με πίνει

Κι όλο σκέφτομαι εσένα

Καθώς λιώνω και φεύγω

Στου νερού την πορεία

Ατολμία

Μες στη βροχή που γήτεψες να αρχίσει

Κοίταξες προς τον ουρανό

Και ξέβαψαν τα μάτια σου

Και τα σε στάση ικεσίας χέρια σου αποσυντέθηκαν

Κι έμεινες στήλη άλατος στην αλυκή του χρόνου

Ποιος ανεμοστρόβιλος μας πήρε και μας σήκωσε κι αλλάξαμε κατεύθυνση προς το Μεσαίωνα;

Το παλιό κτίριο στη Λήδρας...

Βγήκαν πριν από λίγο κάποιοι απλοί πολίτες στην τηλεόραση να υπερασπίσουν την αστυνομία, για την γκαγκστερική της έφοδο στο κτίριο της οδού Λήδρας, όπου ανακαλύφθηκε η τεράστια ποσότητα του 1 (ενός, one, uno, une, ein) γραμμαρίου μαριχουάνας!

Θα περιμένω πάντως να ακούσω και τη συνέχεια αυτής της ιστορίας: δηλαδή κατά πόσο είχε το δικαίωμα (ένταλμα ή κάτι τέτοιο) η αστυνομία να κάνει αυτή την έφοδο, πολύ περισσότερο που στο τέλος δεν βρήκε τίποτα το κατά νόμον επιλήψιμο, παρά μόνο κατηγόρησε τους εκεί παρευρισκόμενους ότι ... επιτέθηκαν εναντίον των αστυνομικών.

Αυτές τις επιθέσεις εναντίον αστυνομικών τις έχουμε ξανακούσει πολλές φορές. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το βίντεο με εκείνο το μπουλούκι από αστυνομικούς να "λαχτοπατούν" στο πεζοδρόμιο δύο νεαρούς, τους οποίους μετά κατηγόρησαν για ... επίθεση κατά αστυνομικών οργάνων! Αν δεν υπήρχε το βίντεο, είμαι σίγουρος ότι πάλι αρκετοί καλοί και σεβαστοί συμπολίτες μας θα έβγαιναν στις τηλεοράσεις για να κατακεραυνώσουν τους δύο νεαρούς που έδερναν τα καημένα τα όργανα...

Στο μεταξύ η όντως εγκληματική δραστηριότητα στην Κύπρο ολοένα και μεγαλώνει και γιγαντώνεται, με μια αστυνομία ανίκανη να την αναχαιτίσει κι ας μην πει κανείς ότι δεν αφήνουμε την αστυνομία να κάνει τη δουλειά της διότι ΔΕΝ είναι δουλειά της αστυνομίας να κάνει ντου στα στέκια ανθρώπων με διαφορετικές απόψεις από αυτές του κατεστημένου.

Η αύξηση των μεταναστών...

Το συναφές θέμα της αύξησης των ξένων μεταναστών στην Κύπρο και η συγκέντρωσή τους σε "γκέτο", είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο που πρέπει να αντιμετωπιστεί με ορθή και επιστημονική προσέγγιση από μέρους του κράτους και πάντοτε έχοντας στο μυαλό μας ότι είμαστε άνθρωποι κι έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους.

Η αποτυχία της πολιτείας να διαχειριστεί τις κοινωνικές εξελίξεις των τελευταίων 10 - 15 ετών σ' αυτό τον τόπο, την ραγδαία αύξηση των ξένων που έρχονται νόμιμα ή παράνομα στην Κύπρο καθώς και την παράλληλη αύξηση της παραβατικότητας, έχει καταστήσει την κυπριακή κοινωνία ευάλωτη στην κούφια και παραπλανητική επιχειρηματολογία ρατσιστικών και εξτρεμιστικών ομάδων και μεμονωμένων ατόμων, που διασπείρουν ιδέες και φοβίες ξένες ως προς το ήθος και τις παραδόσεις των Κυπρίων.

Η κυπριακή κοινωνία έχει κάνει ένα θλιβερό πισωγύρισμα τα τελευταία χρόνια. Είναι σαν να πέσαμε σε ανεμοστρόβιλο που στο πέρασμά του μας άλλαξε κατεύθυνση και αντί να βαδίζουμε μπροστά, να εξελισσόμαστε και να αποκτούμε ολοένα και πιο πολλές πολιτισμικές παραστάσεις και αξίες, βαδίζουμε ατάραχοι, ανύποπτοι και οπωσδήποτε αποπροσανατολισμένοι προς τον ΜΕΣΑΙΩΝΑ!

Φτερούγισμα

Στίχοι για το ομώνυμο τραγούδι, που διαγωνίστηκε στο διαγωνισμό του ΡΙΚ για την επιλογή του τραγουδιού της Κύπρου στο Διαγωνισμό της Eurovision, το 1998.

Μουσική: Γιώργος Καλλής
Στίχοι: Κωνσταντίνος Οδυσσέως
Ερμηνεία: Άλεξ Παναγή, Μάρλεν Αγγελίδου.

Ουράνια μουσική
Στα γαλάζια της πέπλα χόρεψες
Με τ' αστέρια στα μαλλιά.

Πελάγη του φωτός
Στη χρυσή τους αυγή βυθίστηκες
Στων θεών την αγκαλιά.

Στ' ονείρου το νησί
Σε ποτίσαν της λήθης το κρασί
Και τ' αμίλητο νερό.

Και πριν σε ξαναδώ
Σαν μικρό πουλί σκορπίστηκες
Στον ανέμων το χορό.


Λευκοί ναοί με το άπλετο φως
Που έκτισ' ο έρωτας
Και φτερουγίζουν πουλιά της φυγής
στην ανάσα της βροχής
που σε πήρε νωρίς.
Εκεί θα προσεύχομαι να ξαναρθείς.

To πιο γλυκό χαμόγελό σου...

Οι στίχοι για το τραγούδι των τίτλων της τηλεοπτικής σειράς ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ - ΑΝΤ1 2009

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΣΤΟ YOUTUBE

Μουσική: Μιχάλης Ρούσος
Στίχοι: Κωνσταντίνος Οδυσσέως
Ερμηνεία: Δήμητρα Μαστορίδου

Τη νύχτα που μ' αγάπησες βούλιαξε το φεγγάρι
Κι έγινε μες στα μάτια σου λευκό μαργαριτάρι.
Σ' αρνήθηκα και μ' άρπαξαν πελάγη της αβύσσου
Αιώνες στην αλμύρα τους γυρεύω το φιλί σου.

Τη νύχτα που μ' αγάπησες δεν βγήκανε τ' αστέρια
Ήταν τα μάτια μου φωτιά τα λόγια μου μαχαίρια.
Σ΄αρνήθηκα και πέταξες με τα φτερά σπασμένα
Και ζω μες σε χαλάσματα και σ' όνειρα χαμένα.

Κι απόψε την πανσέληνο θ' αναζητώ το προσωπό σου
Στη νύχτα που σκορπίστηκε το πιο πιο γλυκό χαμόγελό σου.

Κι απόψε στην πανσέληνο πλανιέμαι στ΄ όνειρό σου
Στην ερημιά που σβήστηκε το πιο γλυκό χαμόγελό σου.